Przez całe swoje zawodowe życie utrzymywała także silne związki z ośrodkami naukowymi w Polsce i Ameryce Łacińskiej. Instytucjonalnie związana była natomiast z kilkoma ważniejszymi placówkami, takimi jak: Państwowe Muzeum Etnograficzne w Warszawie, Katedra Etnografii UAM (obecnie Instytut Etnologii i Antropologii Kulturowej UAM w Poznaniu), Zakład Etnografii IHKM PAN w Warszawie (obecnie Zakład Etnologii IAiE PAN w Warszawie), Pracownia Etnografii (obecnie Pracownia Etnologii) IHKM PAN w Poznaniu.
Jednym z ważniejszych nurtów jej zainteresowań był stan muzealnictwa – w latach 1934–1938 realizowała studyjne wyjazdy i okresowe prace w muzeach Berlina, Madrytu, Lipska etc., angażowała się też w prace kilku ważniejszych muzeów polskich: przede wszystkim było to warszawskie Muzeum Etnograficzne w Warszawie/Państwowe Muzeum Etnograficzne w Warszawie, gdzie oprócz bycia kierownikiem i kuratorem, autorką katalogów i wystaw, była też członkinią Rady Muzealnej.
Jej zasługą są unikalne zbiory meksykańskie w polskich zbiorach muzealnych.
Zajmowała się etnologią Polski, Europy i Ameryki, prowadząc liczne, nierzadko pionierskie, badania naukowe i terenowe w kraju i zagranicą.