thumb|240px|Percy Moran: Bitwa o Bunker Hill Israel Putnam (ur. 7 stycznia 1718 w Salem, zm. 29 maja 1790 w Brooklynie) – amerykański generał; wyróżnił się w bitwie o Bunker Hill w okresie amerykańskiej wojny o niepodległość.
Młodość i początki kariery Putnam urodził się w Salem (obecnie Danvers) w Massachusetts, w rodzinie zamożnych farmerów Josepha i Elizabeth Putnamów. W 1740 przeprowadził się do Mortlake (obecnie Pomfred) w Connecticut. Tradycja przypisuje mu zabicie tam ostatniego wilka, co pozwoliło prowadzić bezpiecznie hodowlę. W przededniu wybuchu rewolucji amerykańskiej był dość zamożnym farmerem i właścicielem gospody.
W latach 1755–1765 brał udział w kampaniach przeciwko wojskom francuskim i Indianom jako członek Rangersów, jak również regularnych sił brytyjskich. W 1756 został kapitanem, a w 1758 majorem. W 1758, jako dowódca sił zbrojnych Connecticut, został wysłany na odsiecz oblężonemu przez Pontiaca Detroit. Został schwytany przez Indian Caughnawaga i w ostatniej chwili uratowany przed spaleniem żywcem dzięki interwencji francuskiego oficera.