Podczas bitwy miał wydać żołnierzom rozkaz: "Nie strzelajcie, dopóki nie zobaczycie białek ich oczu."Wydanie rozkazu przypisuje się też pułkownikowi Williamowi Prescottowi Rozkaz ten stał się przysłowiem w okresie wojny o niepodległość, a podyktowany był tym, że żołnierzom brakowało amunicji.

Po bitwie Putnam został dowódcą wojsk amerykańskich w Nowym Jorku do czasu przybycia nowo mianowanego naczelnego dowódcy – Jerzego Waszyngtona, 13 kwietnia 1776.

Zwycięstwo pod Bunker Hill było największym militarnym osiągnięciem Putnama. Podczas bitwy na Long Island wycofał się z pola bitwy, co przyczyniło się do porażki wojsk amerykańskich. Waszyngton odsunął Putnama od służby liniowej, powierzając mu zadania związane z rekrutacją żołnierzy.

W 1777 Putnam otrzymał dowództwo w Hudson Highlands, gdzie poddał Brytyjczykom forty Montgomery i Clinton. W związku z tym stanął przed specjalną komisją, która oczyściła go z zarzutów.

W grudniu 1779 Putnam doznał wylewu krwi do mózgu i został sparaliżowany. Położyło to kres jego karierze wojskowej.

Uwagi

Kategoria:Generałowie Armii Kontynentalnej Kategoria:Urodzeni w 1718 Kategoria:Zmarli w 1790