W okresie posługi duszpasterskiej proboszcza kapłana Marii Łukasza Kaczorka liczba parafian znacznie się zwiększyła. Istniejący budynek kościoła nie mógł pomieścić wszystkich wiernych. Ponadto ruch kołowy na przebiegającej obok szosie Warszawa-Poznań spowodował postępujące zmiany w konstrukcji budynku. Na pogorszenie jego stanu technicznego miało także wpływ otwarcie w 1992 linii tramwajowej łączącej centrum miasta z nowymi osiedlami mieszkaniowymi w zachodniej części Warszawy.
Wybudowanie nowego kościoła stało się koniecznością. Po kilkuletnich staraniach proboszcza i rady parafialnej wiosną 1994 zapadła decyzja o budowie nowego kościoła. Plany świątyni o powierzchni 300 metrów kwadratowych i tworzącej z nią kompozycyjną całość plebanii sporządził inżynier architekt Juliusz Marcinowski. Projekt ten łączy tradycję i nowoczesność budownictwa sakralnego.
Budowlane prace przygotowawcze rozpoczęto w czerwcu 1994. Konieczne okazało się posadowienie konstrukcji kościoła na betonowych palach, z powodu wydobywania w tym miejscu w latach przedwojennych gliny. 3 sierpnia 1994 roku, w dzień parafialnej adoracji miesięcznej, odbyło się poświęcenie kamienia węgielnego.