Do podstawowych profili przekroju kałamarzyków zalicza się kształty podobne do liter: V, U i O. Kałamarzyki podobne do litery V, najprostsze do wykonania, charakteryzują się niską pojemnością i słabym transferem farby, natomiast łatwo ulegają trwałemu zanieczyszczeniu. Profil o przekroju podobnym do litery U charakteryzuje się dużą pojemnością farbową oraz dobrym przekazywaniem farby. Z kolei profil o przekroju kołowym O charakteryzuje się również optymalnym transferem farby, ale w porównaniu z poprzednim kształtem posiada mniejszą pojemność. Przedstawiony powyżej podział profili przekroju kałamarzyków, jak i określenie ich kształtu, warunkujące optymalne zastosowanie w praktyce, jest w pełni subiektywne.
Nowoczesne technologie poligraficzne, które stosują wałki rastrowe wymagają stosowania coraz wyższych ich liniatur. Gęstość tworzonej siatki rastrowej kałamarzyków przekracza już 600 linii/cm. Im wyższa liniatura siatki rastra, tym ważniejszym zagadnieniem staje się odpowiednio dobrany profil przekroju kałamarzyka. Kałamarzyki posiadają coraz mniejszą powierzchnię zewnętrzną. Wpływa to ujemnie na proces transferu farby lub środków czyszczących. Ponadto prawdopodobieństwo szybkości zmiany stanu gładkości powierzchni kałamarzyków i ich zanieczyszczenie jest tu znacznie wyższe.