W kryzysowym momencie braku wartościowego spadkobiercy (przeżył wybranych) Dayang Jingxuan zwrócił się o pomoc do mistrza Fushana Fayuana o zostanie jego spadkobiercą Dharmy. Fushan zgodził się w ten sposób szkoła caodong przetrwała i została w przyszłości przeniesiona do Japonii przez Dōgena Kigena. (991–1067) (także Yunjian) 45/18. Touzi Yiqing (1032–1083) 46/19. Furong Daokai (1043–1118) 47/20. Lumen Fadeng (1075–1127) 47/20. Kumu Facheng (1071–1128) 47/20. Danxia Zichun (1064–1119) 48/21. Hongzhi Zhengjue (1091–1157) (także jako Tiantong), autor Congrong lu 49/22. Jingyin Kumu (bd) 49/22. Liaotang Siche (bd) 49/22. Sizong (1085–1153) 49/22. Zhide Huihui (1097–1183) opat Jingci si w Hangzhou w Zhejiang 50/23. Mingji Huizuo (ok. 1150-pocz. XIII wieku) opat Huacang si w Changzhou w Jiangsu 51/24. Donggu Miaoguang (zm. 1253) opat Wanshou si w Suzhou 52/25. Zhiweng Deju (bd) opat Tiantong si w Ningbo w Zhejiang 53/26/1. Dongming Huiji (1272–1340) udał się do Japonii w 1309 roku, założył linię przekazu zwaną Wanshi-ha (Wanshi=Hongzhi) 54/27/2. Dongling Yongyu (zm. 1365) kontynuacja linii Wanshi-ha 48/21. Huizhao Qingyu (1078–1140) 48/21. Zhenxie Qingliao (Changlu Qingliao) (1088–1151) 49/22. Tiantong Zongjue (1091–1162) 50/23. Xuedou Zhijian (1105–1192) 51/24. Tiantong Rujing (1163–1228) 52/25/1.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Hongzhi Zhengjue · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.