2 listopada 1918 został przyjęty w stopniu kapitana do odradzającego się Wojska Polskiego i mianowany dowódcą I batalionu 5 pułku piechoty Legionów. Podczas wojny polsko-ukraińskiej uczestniczył w walkach o Przemyśl, a także w odsieczy Lwowa. W końcu styczniu 1919 objął dowództwo I batalionu 22 pułku piechoty. 1 kwietnia 1920 awansowano go na podpułkownika. Walczył w wojnie polsko-bolszewickiej, podczas której 5 kwietnia 1920 został ranny. W maju 1920 został dowódcą 22 pp. Przejściowo dowodził także XVII Brygadą Piechoty. Za postawę wykazaną w czasie walk z bolszewikami, 28 lutego 1921 odznaczono go krzyżem „Virtuti Militari” V klasy.
Po demobilizacji i przejściu wojska na organizację pokojową, w dalszym ciągu dowodził 22 pp. Na jego czele wziął czynny udział w przewrocie majowym 1926 po stronie Józefa Piłsudskiego. Zmiany personalne w wojsku przeprowadzone przez Pierwszego Marszałka Polski po zamachu stanu miały bezpośredni wpływ na dalszą karierę pułkownika Krok-Paszkowskiego. Wyznaczenie gen. bryg. Mieczysława Rysia-Trojanowskiego, dotychczasowego dowódcy 9 Dywizji Piechoty na stanowisko dowódcy Okręgu Korpusu Nr IX w Brześciu umożliwiło objęcie stanowiska dowódcy dywizji przez płk. Franciszka Sikorskiego, dotychczasowego dowódcę piechoty dywizyjnej 9 DP.