stosowane były latawce o smoczych kształtach; pewne informacje przekazane zostały przez rysowników i malarzy – były to latawce w formie dziecięcych zabawek, a te namalowane dane pochodzą z przełomu XVIII i XIX wiekuNeedham 1965, p. 576–580..
W Tajlandii puszczanie latawców było rozrywką rodziny panującej i zajmowało to tyle czasu, że władca często nie miał kiedy zająć się sprawami państwowymi. Dlatego w 1358 roku wydano edykt zakazujący używania latawców w pałacu królewskim i w jego okolicach. Z czasem zabawa ta spopularyzowała się. Sezon puszczania latawców rozpoczyna się tu – jak i w innych krajach Półwyspu Indochińskiego – po zbiorach ryżu. Dawniej trwał on ok. 3 miesiące, obecnie – ze względu na dwukrotne zbiory w ciągu roku – jest znacznie krótszy.
Japonia natomiast jest krajem, gdzie latawiec jest najbardziej ukochaną zabawką, a zarazem i ważnym symbolem. Piątego dnia piątego miesiąca każdego roku wypuszcza się tam ogromną liczbę latawców dla uczczenia męskich potomków, co ma na celu dodanie tymże potomkom waleczności, płodności i wszystkiego co najlepsze. Także w Japonii, setki lat temu, powstało Rokkaku, czyli walki olbrzymich latawców.