Ostatecznie 24 maja 1875 roku placówka się usamodzielniła, tworząc pierwszy warszawski zbór baptystów.
W roku 1884 wynajęto dla potrzeb zborowych salę przy ul. Chłodnej 12.
W 1908 roku poświęcono pierwszą kaplicę zboru, wybudowaną przy ul. Żelaznej 54 I Zbór Kościoła Chrześcijan Baptystów w Warszawie.
W 1922 roku nastąpiło wyodrębnienie samodzielnego zboru polskojęzycznego.
W 1930 roku zbór nabył parcelę przy ul. Wolskiej 46, na której znajdowała się kaplica, ogród i sad. Kaplica została przygotowana na 160 miejsc siedzących. Zbór liczył wtedy 85 członków oraz otaczał opieką duszpasterską grupę 150 osób. Przed wybuchem II wojny światowej liczby te uległy podwojeniu.
Podczas wojny zbór prowadził działalność charytatywną i patriotyczną. Helena Kurzawa – żona pastora zboru, który w momencie wybuchu wojny przebywał na konferencji kaznodziejskiej w Stanach Zjednoczonych – urządziła w mieszkaniu miejsce wymiany tajnej korespondencji oddziałów Armii Krajowej.
Po wojnie pozostało zaledwie czternastu członków zboru, a władze komunistyczne zajęły jego przedwojenną posesję na cele budownictwa mieszkaniowego.
9 września 1961 roku nastąpiło otwarcie obiektu przy ul. Waliców 25.