McMurdo Dry Valleys (Suche Doliny McMurdo) – obszar w południowej części Wybrzeża Scotta na Ziemi Wiktorii na Antarktydzie Wschodniej; największa pod względem łącznej powierzchni oaza antarktyczna na terenie Antarktydy obejmująca m.in. pasma górskie, nunataki, lodowce, doliny pozbawione pokrywy lodowej, wybrzeże, jeziora, stawy i wydmy.
Nazwa Termin dry valleys (pol. „suche doliny”) dla trzech dolin tego obszaru (Taylor Valley, Beacon Valley i Pyramid Trough) ukuł Robert Falcon Scott (1868–1912), który odwiedził go podczas Ekspedycji Discovery (1901–04) i Ekspedycji Terra Nova (1910–13).
Nazwa McMurdo Dry Valleys została zarekomendowana w 1986 roku przez Advisory Committee on Antarctic Names (tłum. „Komitet doradczy ds. nazewnictwa Antarktyki”) przy United States Board on Geographic Names (tłum. „Radzie ds. Nazw Geograficznych Stanów Zjednoczonych”), jako nazwa używana historycznie dla tego obszaru, który sąsiaduje z zatoką McMurdo Sound, oddzielającą od kontynentu Wyspę Rossa na Morzu Rossa oraz z lodowcem szelfowym McMurdo Ice Shelf.