Według danych z roku 1899 powierzchnia ogólna nadleśnictwa wynosiła 7562,16 ha, składało się na nią siedem leśnictw o powierzchniach od 286 ha (leśnictwo Zazdrość) do 2098 ha (leśnictwo Stary Ramuk). Na początku XX w. tutejsze Lasy Ramuckie upodobał sobie książę Fryderyk Wilhelm von Hohenzollern, zachęcony trofeami myśliwskimi, pokazywanymi na wystawie w Berlinie. W 1909 r. książę po raz pierwszy odwiedził to miejsce. W kolejnym roku o sukcesach myśliwskich księcia informowała prasa, zamieszczając zdjęcia z polowań. Książęce łowy zakończyły się z wybuchem pierwszej wojny światowej.
Najpierw powstało nadleśnictwo w Ramuku, w 1775 r. na mocy edyktu króla Prus, dotyczącym organizacji lasów na terenie Prus Wschodnich i Litwy. W latach 1815–1823 nadano osobowość prawną i utworzono kancelarię w siedzibie nadleśnictwa. Znajdowała się ona na północno-wschodnim brzegu jeziora Łańskiego w miejscu starej strażnicy leśnej Stary Ramuk. W 1860 roku podzielono nadleśnictwo na mniejsze części. W 1871 roku oddano do użytku nowy budynek (osada Nowy Ramuk), gdzie powstał urząd sprawujący nadzór nad nadleśnictwami Ramuk, Purda Leśna, Łański Piec. W połowie XIX wieku dokonano pierwszej inwentaryzacji tutejszych lasów oraz wykonano komplet map. Prowadzona gospodarka leśna zmieniła znacząco charakter tutejszych lasów.