W 2009 roku epos został wpisany przez Chiny na listę niematerialnego dziedzictwa UNESCO. W uzasadnieniu podkreślono, że Kirgizi mieszkający w Sinciang w Chinach, uważają, że pochodzą od bohatera eposu Manasa, dlatego epos przekazywany ustnie jest elementem tradycji kirgiskiej mniejszości. Jest on wyśpiewywany przez manasczy bez akompaniamentu muzycznego podczas ważnych dla społeczności momentów takich jak wesele, pogrzeby i inne.
W 2013 roku wpisano z inicjatywy Kirgistanu trylogię Manas, Semetej i Sejtek. W uzasadnieniu podano, że jest to świadectwo pamięci historycznej narodu kirgiskiego. Podkreślono rolę opowiadaczy, zarówno mężczyzn, jak i kobiet w różnym wieku. Podkreślono rolę „powołania” na tę funkcję poprzez proroczy sen, który uważa się za znak od bohaterów eposu. Są oni wsparciem zarówno moralnym, jak i duchowym dla Kirgizów podczas uroczystości, konfliktów czy klęsk żywiołowych.
Zobacz też
Order „Manas” Ajczurek Mahabharata – epos hinduistyczny (200 tys. wersów) La Galigo – epos indonezyjski (300 tys. wersów)
Przypisy
Kategoria:Chiny Kategoria:Kultura w Kirgistanie Kategoria:Obiekty z listy niematerialnego dziedzictwa UNESCO Kategoria:Eposy