Shek Kip Mei () – pierwsze osiedle mieszkań socjalnych w Hongkongu, na terenie Nowego Koulunu.
W dzielnicy jest stacja metra Shek Kip Mei.
Historia Pierwszymi mieszkańcami osiedla byli chińscy imigranci – pogorzelcy ze slumsów, zbudowanych na nadmorskich wzgórzach Hongkongu, które spłonęły 25 grudnia 1953 roku. Zaraz po pożarze władze Hongkongu podjęły decyzję o budowie osiedla.
Początkowo powstało 29 bloków – osiem z nich dzięki finansowej pomocy ONZ. Zgodnie z pierwszymi planami z 1955 roku, na osobę dorosłą miało przypadać 2,2 m² powierzchni w mieszkaniu, a na dziecko poniżej 12 roku życia – połowęChoi, Barry (14 October 1978) "Focus on small flats" South China Morning PostMonjur Mourshed, Global Built Environment Network - 2008. Dopiero po wielu latach zwiększono normatyw mieszkaniowy do 7,2 m² na osobę (1991) aby ostatecznie go podnieść do 11,3 m² na osobę w 2003. Osiedle charakteryzowały spartańskie warunki – w mieszkaniach, które miały do 28 m² mieszkały po dwie lub trzy rodziny, czasem na jednym łóżku spało kilka osób. Domy miały po siedem lub osiem pięter, nie miały windy, na każdym piętrze znajdowała się wspólna (i jedyna na piętrze) ubikacja, łazienka i kuchnia. W mieszkaniach nie było szyb, a jedynie okiennice. Czynsz za mieszkanie wynosił dwa dolary.