thumb|Szaty w tradycji therawada thumb|Szaty w tradycji tybetańskiej Kaszaja (sanskryt: काषाय kāṣāya; pali: kasāva; chiń. jiāshā (袈裟); kor. kasa (가사); jap. kesa (袈裟); wiet. cà-sa) – szata w kolorze szafranowym, noszona przez hinduskich sannjasinów oraz mnichów buddyjskich. Szczegóły różnią się w zależności od sekty i regionu, ale zasadniczo W tradycji buddyjskiej składają się nań trzy elementy: antarawasaka – szata spodnia uttarasanghati – szata wierzchnia sanghati – dodatkowa opończa
Kaszaja w buddyzmie chan Zewnętrzna szata buddyjskiego mnicha, np. chan.
Szata ta przekazywana z rąk do rąk była materialnym potwierdzeniem Dharmy. 28 patriarcha linii medytacyjnej buddyzmu indyjskiego Bodhidharma, jako Pierwszy Patriarcha chan, przekazał szatę Chińczykowi Huikemu i dalej przekaz ten odbywał się już poprzez chińskich Patriarchów chan. Ostatnim, który otrzymał kaszaję był Szósty Patriarcha Huineng. Z jego polecenia szata została ukryta w klasztorze Baolin na górze Caoqi (lub Caoxi). Kaszaja była więc znakiem prawidłowego przekazu Dharmy. Np. czcigodny Buddhabhadra (również, jak i Bodhidharma uczeń 27 patriarchy Pradżniatary (skt. Prajñātara) przekazał swe nauki mnichowi Sengzhao, co oczywiście mógł zrobić, lecz nie była to właściwa linia przekazu Dharmy, gdyż nie została potwierdzona szatą Buddy.