Podobną wartość ma maksymalny teoretyczny transfer do pamięci RAM dla procesorów klasy Pentium (66 MHz x 64 bity).
Pierwsze zastosowania i benchmarki Różnice pomiędzy AGP i PCI początkowo nie były wyraźnie widoczne. W codziennych zastosowaniach i klasycznych benchmarkach (np. Bussiness Winstone 97, HighEnd Winstone 97) obie technologie osiągały praktycznie identyczne wyniki testów. Dopiero system Windows 95 OSR 2.1 w połączeniu z DirectX 5 oraz programy (gry) wykorzystujące rozdzielczości ekranu od 1024x768 w górę i bardzo duże tekstury przekraczające wielkość lokalnej pamięci karty graficznej (np. powyżej 4 MB), pozwalały docenić nową magistralę. W takich warunkach wydajność AGP przewyższała PCI nawet kilkukrotnie (np. test 3D Winstone 97 w artykule AnandTech z września 1997 – AGP Performance Explained).
Początkowo przyjęcie nowej technologii było ostrożne. Recenzje w prasie wskazywały na jej zalety, ale jednocześnie na brak znaczących różnic w wydajności w porównaniu do kart PCI z odpowiednią ilością VRAM. Z biegiem czasu i wzrostem wymagań stawianych przez twórców gier, magistrala AGP wyparła PCI z zastosowania w kartach graficznych praktycznie całkowicie.