soft focus) – filtr nadający zdjęciu lekko „senny” nastrój. Powoduje on, że jasne obszary rzucają lekką poświatę na obszary sąsiadujące. W uproszczony sposób można też taki efekt uzyskać, umieszczając przed obiektywem napiętą pończochę (zob. też obiektyw miękkorysujący). zmiękczające „DUTO” i „SPOT”. polaryzacyjny – filtr ten przepuszcza jedynie światło o polaryzacji liniowej w wybranym kierunku. Efekt dla fotografii jest taki, że pochłania on częściowo światło rozproszone w atmosferze, co jest widoczne szczególnie w przypadku fotografowania nieba. Błękit nieba staje się wtedy ciemniejszy, a chmury pozostają białe (jest to efekt podobny, choć nie identyczny, do działania filtru czerwonego w przypadku fotografii czarno-białej). Pozwala on również na zwiększenie nasycenia barw powierzchni matowych (np. zieleni roślin bądź kolorów tkanin) w słoneczny dzień. Filtr daje największy efekt, gdy obiektyw skierowany jest pod kątem 90° od kierunku padania światła (popularna reguła palca wskazującego i kciuka, gdzie kciuk wskazuje kierunek słońca, a palec wskazujący – kierunek fotografowania). Z tym wiąże się również jedna z niedogodności polaryzatora – w przypadku obiektywu szerokokątnego może być widoczne, że np. pas nieba jest ciemniejszy, a reszta powierzchni kadru już nie.