Górował nad Drogą Królewską, którą przebiegał lukratywny szlak handlowy i przechodziły pielgrzymki do Mekki, znajduje się blisko Jerozolimy i Morza Martwego.
W 1177 roku Renald z Châtillon, który jako pierwszy doszedł do Ziemi Świętej z drugą krucjatą, pojął za żonę wdowę po Onufrym III, dziedziczkę zamku w Kerak. To w czasie jego panowania więźniów zabijano przez zrzucenie z murów, głowy mieli zamykane w drewnianych skrzyniach, aby chroniły ich przed utratą przytomności dopóki nie zginęli na skałach poniżej. Był on również znany z poprowadzenia swojej armii do zwycięstwa w bitwie przeciwko Saladynowi pod Montgisard w 1177 roku. Châtillon terroryzował arabską żeglugę na Morzu Czerwonym, a w Kerak zbudowano statki, które zostały przewiezione do Akaby. Po napaściach na karawany, co było pogwałceniem traktatu z Saladynem, Saladyn osobiście uciął głowę Châtillonowi po bitwie pod Hattin w 1187 r. Armia Saladyna oblegała zamek przez osiem miesięcy, garnizon obrońców Keraku sprzedał swoje kobiety i dzieci za jedzenie i skapitulował pod koniec 1188 roku. Saladyn był pod wrażeniem ich odwagi i darował im wolność. Zamek został oddany bratu Saladyna, który umocnił i naprawił wiele z jego fortyfikacji. Znaczne zmiany, o wiele bardziej fachowe, niż te dokonane przez krzyżowców były wprowadzone głównie w XIII i XIV wieku.