W 1802 zamek oraz dobra szydłowieckie zakupiła księżna Anna Sapieżyna Zamoyska, która odsprzedała go w 1828 skarbowi Królestwa Polskiego. Wkrótce potem został wydzierżawiony Maurycemu Engermanowi, który urządził tu skład piwa. Nieużytkowany od połowy XIX wieku popadał w ruinę, dopiero w latach 60. XX wieku miał miejsce pełny remont budowli. Zamek oddano miejscowym instytucjom publicznym, obecnie jest siedzibą Szydłowieckiego Centrum Kultury oraz Muzeum Ludowych Instrumentów Muzycznych.
Rejony Zabytki Szydłowca położone są w granicach miasta dosyć równomiernie. Największe zagęszczenie starych budowli jest na Starym Mieście oraz Pradze. Ze względu na charakter i funkcje zabytkowej zabudowy Stare miasto podzielono na 2 rejony. Główne Miasto (na południu) zwane też św. Zygmuntem lub Śródmieściem było reprezentacyjną częścią miasta, z ratuszem i urzędami zamieszkana przez chrześcijan. Zaś Skałka (na północy) to rejon handlowo-gospodarczy, zamieszkany od II poł. XVII wieku, przez Żydów. Wymienione czynniki warunkują lokacje poszczególnych obiektów. Oczywiście te czynniki warunkuje także złożona historia miasta. Najstarszą część miasta stanowi jednak Podzamcze na którym znajduje się zamek oraz ruiny browaru.