Trzewikodziób (Balaeniceps rex) – gatunek dużego ptaka z rodziny trzewikodziobów (Balaenicipitidae), będący jej jedynym przedstawicielem. Występuje od Sudanu Południowego i południowo-zachodniej Etiopii przez Ugandę po południowo-wschodnią Demokratyczną Republikę Konga i północną Zambię. Poza sezonem lęgowym nieregularnie odwiedza Republikę Środkowoafrykańską. Narażony na wyginięcie.
Taksonomia Gatunek i rodzaj po raz pierwszy naukowo opisał w 1850 roku angielski przyrodnik i artysta John Gould. Okaz typowy pochodził z górnego Nilu Białego. Takson monotypowy.
Początkowo trzewikodziób przynależał do bocianowych (Ciconiiformes); poparła to taksonomia Sibleya–Ahlquista, w której wiele niesklasyfikowanych gatunków zostało zebranych w rząd Ciconiiformes. Później jednak stwierdzono, że trzewikodziobowi bliżej do pelikanowatych (Pelecanidae) (bazując na podobieństwach anatomicznych) lub do czaplowatych (Ardeidae) (bazując na dowodach biochemicznych; Hagey et al., 2002). Najnowsze badania DNA sugerują, iż przynależą one do rzędu pelikanowych (Pelecaniformes).
Etymologia Balaeniceps: „wieloryb”, od phalaina „wieloryb”;