Gdy Marek Antoniusz porzucił w końcu Oktawię dla Kleopatry, starszy z braci, Antyllus pozostał przy ojcu i wychowywał się wraz z dziećmi Kleopatry, młodszy, Jullus wraz z przyrodnimi siostrami wrócił z Oktawią do Rzymu i wychowywał się odtąd w domu macochy.

Po ostatecznym pokonaniu Antoniusza i Kleopatry i zajęciu Egiptu Oktawian kazał stracić Antyllusa. Młodszym dzieciom okazał łaskę i odesłał je do Oktawii. Jullus początkowo cieszył się względami cesarza Augusta. W 21 p.n.e. poślubił Marcelę Starszą, poprzednio żonę Marka Agrypy, z którą miał syna Lucjusza, a może także drugiego syna Gajusza i córkę Jullę Antonię. Sprawował urzędy pretora w 13 p.n.e.; konsula w 10 p.n.e.; namiestnika prowincji Azja jako prokonsul w 7–6 p.n.e. Był jednym z kochanków Julii, córki cesarza Augusta, a wówczas żony Tyberiusza. W 2 p.n.e. cesarz zdecydował się podjąć kroki przeciwko rozpustnej córce. Jullus, jako najbardziej prominentny z kochanków, został oskarżony o zdradę i skazany na śmierć, podczas gdy innych skazano na wygnanie.