Grzegorz V (, właśc. Bruno z Karyntii, ur. w 972 w Karyntii, zm. w 999 w Rzymie) – papież w okresie od 3 maja 996 do 18 lutego 999.
Życiorys Urodził się w Karyntii jako Bruno, syn księcia Ottona Karynckiego, wnuk brata cesarza Ottona II. Z pochodzenia był Niemcem; został rekomendowany na papieża przez swego kuzyna Ottona III, który przybył do Rzymu na Wielkanoc 996 roku, po śmierci Jana XV. Bruno przybył do Rzymu wraz z arcybiskupem Willigisem, gdzie został konsekrowany jako pierwszy niemiecki papież; imię Grzegorz przybrał na cześć Grzegorza Wielkiego.
21 maja 996 roku Otton III został koronowany na cesarza w bazylice św. Piotra, a dzień później skazał na wygnanie dyktatora Krescencjusza II Nomentanusa, który prześladował papieża Jana XV; potem jednak, na prośbę Grzegorza, cofnął swoją decyzję. W czasie pontyfikatu, Grzegorz V podtrzymał decyzję swojego poprzednika w sprawie suspensji arcybiskupa Reims Gerberta z Aurillac, którego nazwał „intruzem na stolicy arcybiskupiej”. Po wyjeździe Ottona (czerwiec 996) z pomocą Krescencjusza II, w Rzymie doszło do przewrotu, w wyniku którego Grzegorz V musiał uciekać z miasta. Schronił się wówczas w Spoleto, z którego bezskutecznie próbował wkroczyć do Rzymu, jednak w styczniu 997 roku przeniósł się do Lombardii.