Dotętniczo podaje się płyny pod ciśnieniem, pacjentom w ciężkich stanach, na przykład bez wyczuwalnego tętna.

Alternatywną drogą podania płynów infuzyjnych jest podanie podskórne (łac. infusio subcutanea). Stosuje się je, gdy dostęp do żył jest utrudniony, na przykład u osób starszych i dzieci.

Wymagania Płyny infuzyjne muszą spełniać następujące kryteria: jałowość apirogenność brak zanieczyszczeń nierozpuszczalnych według FP VI nie mogą także zawierać konserwantów.

Wymagania względne to: izohydria – pH powinno być możliwie zbliżone do fizjologicznego pH krwi (7,35-7,45). Czasem ze względu na trwałość lub rozpuszczalność substancji zawartych w płynie infuzyjnym konieczne jest obniżenie lub podwyższenie pH. Dopuszczalne jest podawanie płynów o pH od 6,5 do 7,8. izojonia – skład elektrolitowy płynu powinien być zgodny z fizjologicznym lub (u pacjentów z zaburzoną gospodarką elektrolitową) doprowadzać do stanu prawidłowego izoosmotyczność – ciśnienie osmotyczne płynów powinno być zbliżone do fizjologicznego (ok. 300 mOsm/l). Niekiedy, w celach leczniczych, konieczne jest użycie płynów o innym ciśnieniu osmotycznym.