Są to wodne roztwory substancji wielkocząsteczkowych, najczęściej polimerów glukozy lub pochodnych żelatyny. W przeciwieństwie do krystaloidów pozostają dłużej w osoczu nie przechodząc szybko do tkanek. Lepiej uzupełniają straty osocza. Roztwory koloidowe są droższe od krystaloidów. Wszystkie z nich mogą powodować reakcje uczuleniowe (szczególnie dekstrany i w mniejszym stopniu żelatyny) ze wstrząsem anafilaktycznym włącznie, a niektóre z nich upośledzają krzepnięcie krwi (głównie dekstrany) lub mogą utrudniać oznaczenie grupy krwi. Do koloidów należą preparaty: skrobia hydroksyetylowana – HES (HAES) – izotoniczne lub hipertoniczne, Voluven w stężeniach 6% i 10% żelatyna modyfikowana (Gelofusin) dekstrany albuminy.
Koloidem jest także osocze, chociaż nie jest ono typowym płynem infuzyjnym.
Zastosowanie Pod względem celu stosowania płyny dzieli się na:
Płyny uzupełniające objętość utraconej krwi
krew i preparaty krwiopochodne płyny krwiozastępcze preparaty krwiozastępcze przenoszące tlen
Płyny do żywienia pozajelitowego