Kariera naukowa i hodowlana mały|Nagrobek Hrebnickiego w Duksztach Starych Po krótkim pobycie w klasycznym gimnazjum w Witebsku uczęszczał w latach 1870-1877 do szkoły realnej w Dyneburgu. Następnie wstąpił do Instytutu Leśnego w Petersburgu, który ukończył w 1883 ze stopniem „uczony leśnik pierwszego rzędu”. Specjalizował się wtedy u botaników: Borodina i Montewerde. Jego praca dyplomowa Krochmal jako substancja zapasowa naszych drzew (za którą otrzymał złoty medal w 1884 roku) zwróciła uwagę profesorów, którzy zaproponowali mu asystenturę w Zakładzie Hodowli Lasów i Inżynierii Leśnej. Będąc już wykładowcą sadownictwa w 1902 roku, objął nowo utworzoną dla niego Katedrę Sadownictwa. Mimo przewrotu w Rosji utrzymał katedrę i uzyskał tytuł profesora.
W 1886 opisał on z własnoręcznymi rysunkami jabłko odmiany Edelbohmer. W tym czasie publikował w petersburskim miesięczniku Wiestnik Sadowodstwa. Opis tej odmiany zamieścił w swoim późniejszym dziele: Atlas Płodów. Od tego czasu rozpoczął działalność publicystyczną. Współpracując z pomologiem, profesorem Aleksandrem Rudzkim przetłumaczył na język rosyjski pracę Nicolasa Gauchera, Handbuch der Obstkultur, wydaną w Berlinie w 1889 roku.