Pod koniec 1949 został aresztowany i umieszczony w budynkach Informacji Wojskowej w Gdyni, gdzie był torturowany m.in. przez mjr. Eugeniusza Niedzielina. W 1950 został skazany wyrokiem Najwyższego Sądu Wojskowego na 13 lat więzienia pod fałszywym zarzutem dokonania sabotażu wraz z szefem Służby Technicznej Marynarki Wojennej komandorem Konstantym Siemaszką, zastępcą dowódcy Portu Głównego w Gdyni komandorem Władysławem Sakowiczem oraz komandorem rezerwy Hilarym Sipowiczem. Zmarł w więzieniu w Sztumie.
Awansował kolejno na stopnie oficerskie: miczmana – 1911 (Rosja) lejtnanta – 1915 (Rosja) kapitana marynarki – 1919 (Polska) komandora podporucznika – 1921 (Polska) komandora porucznika – 1926Dziennik Personalny nr 18 z 03.05.1926 r. (Polska) komandora – 1945 (Polska) kontradmirała – 1946 (Polska) wiceadmirała – 2019 (Polska, pośmiertnie).
W 1922 przełożył z języka rosyjskiego i wydał w Toruniu własnym nakładem Nauticae res. Krótki zarys morskiej polityki autorstwa Saint Pierre'a de Bollatiego. W 1935 w Gdyni ukazała się jego książka XV lat polskiej pracy na morzu. Był autorem licznych publikacji w języku polskim i francuskim.