23 września 1941 roku „Marat” został trafiony w okolice wieży A przez dwie bomby przeciwpancerne o masie 1000 kg zrzucone przez bombowce Junkers Ju 87 (w tym pilota Rudela). W wyniku eksplozji bomb i amunicji zginęło 326 członków załogi, a ciężko uszkodzony okręt osiadł na płytkim dnie. Jednostka w wyniku eksplozji utraciła całą część dziobową z pierwszą wieżą artylerii głównej, nadbudówką dziobową i kominem. Okrętowi podniesionemu z dna nadano pływalność i włączono do systemu ognia artyleryjskiego obrony Leningradu, gdzie do końca oblężenia tego miasta regularnie ostrzeliwał ogniem artylerii głównej wojska niemieckie. 31 maja 1943 roku nazwę „Marat” zmieniono na oryginalną „Pietropawłowsk”. Po wojnie było wiele planów odbudowania „Pietropawłowska”, używając m.in. w tym celu dziobu „Połtawy”, ale nie zostały one zaakceptowane i zostały formalnie anulowane 29 czerwca 1948 roku. 28 listopada 1950 po remoncie okręt ponownie wcielono do służby pod nazwą „Wołchow” (nazwany tak od rzeki znajdującej się w Rosji) jako okręt szkolny przeznaczony do ćwiczeń obrony przeciwlotniczej. 4 września 1953 „Pietropawłowsk” został wycofany ze służby, a następnie złomowany.
Uwagi
Przypisy
Linki zewnętrzne Zdjęcia „Marata”
Kategoria:Okręty Floty Bałtyckiej Kategoria:Pancerniki typu Gangut Kategoria:Rosyjskie pancerniki z okresu I wojny światowej Kategoria:Radzieckie pancerniki z okresu II wojny światowej