W 383 r. wojska chińskie zajęły Kuczę i Kumaradżiwa jako jeniec-więzień został wywieziony na dwór dynastii Liang, gdzie spędził siedemnaście lat; nauczył się wtedy języka chińskiego. Gdy Późniejsze Qin podbiło Liang, został on przeniesiony najpierw do Guzangu (dzis. Wuwei), a w 401 r. do Chang’anu. Był wspierany przez Wenhuana, króla Późniejszego Qin. Resztę życia spędził w Chang’anie.
Działalność Po przeniesieniu do Chang’anu Kumaradżiwa zorganizował wielkie biuro tłumaczeń. Pracowało w nim ok. 800 mnichów. Uczynił następny krok po Dao’anie, wprowadzając chińskie terminy buddyjskie. Metoda pracy była następująca: najpierw Kumaradżiwa wyjaśniał znaczenie tekstu dwukrotnie w języku chińskim. Następnie mnisi dyskutowali zawartość materiału i starali się go przetłumaczyć dokładnie (słowo po słowie) na język chiński. Kumaradziwa brał to tłumaczenie, porównywał je z oryginałem i nieustannie poprawiał aż do ostatecznej wersji.
W przeciwieństwie do innych tłumaczy tego okresu, bardziej interesowało go przekazanie istoty sutry od dosłownego tłumaczenia. Nie bał się również dokonywać skrótów i adaptacji zgodnej z chińskim gustem.