Okres powojenny Po 1944 r. klub powraca do swej starej nazwy. Mimo dobrych układów ze Strzałokrzyżowcami komunizm nie niszczy klubu ze względu na jego robotniczy charakter i oparcie sponsorskie w pobliskim zakładzie. Zbudowany zostaje mit „czerwonego Csepela”, którego robotnicy zwalczali poprzedni ustrój w imię socjalizmu. W 1948 r. Csepel sięga po trzeci tytuł. W decydującym spotkaniu pokonuje 4:3 FTC na własnym stadionie w obecności 34 tys. widzów. W 1950 r. miasto Csepel zostaje włączone do Budapesztu, stąd 3 pierwsze tytuły wlicza się dziś Budapesztowi.
Sezon 1958/59 przyniósł ostatnie jak dotąd mistrzostwo. W sezonie 1959/60 jako mistrz kraju wystartował w Pucharze Mistrzów. Trafił na tureckie Fenerbahçe SK, z którym zremisował na wyjeździe 1:1 i niespodziewanie uległ u siebie 2:3.
W następnych latach Csepel Budapeszt był przeważnie mocnym średniakiem ligowym. W miarę regularnie w ekstraklasie występował do 1997 roku. Później zaczął się regres.