thumb|Szlak od Waregów do Greków na tle rzecznych szlaków handlowych Europy wschodniej thumb|Dorzecze rzeki Wołchow. Początek szlaku. thumb|Wyobrażenie Waregów na szlaku na obrazie „Goście zza morza” Nikołaja Roericha z 1901 r. Szlak od Waregów do Greków (Put' izǔ waręgǔ w greki, , – tj. szlak wschodni) – szlak handlowy łączący we wczesnym średniowieczu Skandynawię z Konstantynopolem i Bliskim Wschodem za pośrednictwem sieci rzek. Odkryty i wykorzystywany przez Waregów służył zarówno wyprawom handlowym, jak i łupieżczym. Efektem istnienia szlaku było powstanie w IX wieku RusiRichard Pipes Rosja carów, Warszawa 2006, s. 29.
Przebieg szlaku Główna droga biegła ze szwedzkiej faktorii Birka nad Morzem Bałtyckim do portów nad Morzem Czarnym rzekami płynącymi poprzez ziemie Rusi (nord. Gardariki), przede wszystkim Dnieprem.
W kilku kluczowych miejscach łączyła się z innymi szlakami, między innymi ze szlakiem prowadzącym Wołgą do Morza Kaspijskiego.
Kluczową rolę w kontroli sieci szlaków rzecznych odgrywała wyżyna Wałdaj, w średniowiecznych źródłach znana jako Okowski Las, gdzie swoje źródła mają trzy wielkie rzeki: Dźwina (zlewisko bałtyckie), Wołga (zlewisko kaspijskie) i Dniepr (zlewisko czarnomorskie) oraz kilka mniejszych.