Do bliskich krewnych parazaurolofa i charonozaura należał Arenysaurus pochodzący z późnego mastrychtu z Pirenejów. Cechował się pewnymi typowymi dla Parasaurolophini cechami, jak budowa kości skroniowej, nie sięgającej potylicy, ale brakowało mu innych synapomorfii tej grupy. W rezultacie jego odkrywcy uznali go raczej za bazalnego członka Lambeosaurinae, stanowiącego grupę siostrzaną aralozaura i kladu tworzonego razem przez Parasaurolophini i Corythosaurini. Odkryty nieco później Blasisaurus sklasyfikowany został w podobny sposób. Autorzy opisu tego rodzaju, Penélope Cruzado-Caballero i współpracownicy, przedstawili w swojej publikacji następujący kladogram (zmodyfikowanoKladogram uproszczono, klad obejmujący taksony bliższe parazaurolofowi niż lambeozaurowi zaznaczono barwą lazurową): thumb|Brachylofozaur należał do hadrozaurów płaskogłowych
Blasisaurus tworzy w nim klad z Arenysaurus. Nie wchodzą one natomiast w skład Parasaurolophini. Podobnie relacje między taksonami przedstawiały się na kladogramie z publikacji Peredy-Suberbioly i współpracowników, nie uwzględniającej jeszcze Blasisaurus.
Jednakże inna, późniejsza praca zalicza oba pirenejskie dinozaury już do Parasaurolophini.