Helena Józefa Krzemieniewska, z domu Choynowska (ur. 13 marca 1878 w Lachowie, pow. szczuczyńskim, zm. 28 maja 1966 we Wrocławiu) – polska uczona, mikrobiolog, botanik, specjalizująca się w fizjologii roślin i śluzowców. Profesor zwyczajny Uniwersytetu Wrocławskiego, Wyższej Szkoły Rolniczej we Wrocławiu i Instytutu Botaniki Polskiej Akademii Nauk we Wrocławiu.
thumb|240px|Epitafium pamięci Heleny i Seweryna Krzemieniewskich, umieszczone w krużgankach klasztoru franciszkanów w Krakowie Życiorys Urodziła się 13 marca 1878 r. w Lachowie, w woj. białostockim, w rodzinie Ludwika Choynowskiego, właściciela ziemskiego, i Zofii Józefy z Ciemieniewskich. W 1894 r. ukończyła sześcioklasową pensję żeńską J. Sikorskiej w Warszawie, po czym w latach 1894–1896 studiowała na Wyższych Kursach Naukowych dla Kobiet im. A. Baranieckiego w Krakowie, gdzie ukończyła Wydział Przyrodniczy. W latach 1896–1898 jako wolny słuchacz studiowała matematykę na Wydziale Matematycznym Uniwersytetu Jagiellońskiego, po czym przeniosła się na Wydział Przyrodniczy, gdzie w pracowni prof. Emila Godlewskiego, twórcy polskiej szkoły fizjologii, zdobywała wiedzę z zakresu fizjologii roślin. Podjęła pracę w Zakładzie Biologiczno-Botanicznym UJ jako wolontariuszka.