thumb|Jakob Schlesinger, Portret Georga Wilhelma Friedricha Hegla, 1831 Pojęcie to używane jest w różnych znaczeniach: w ścisłym sensie oznacza system filozoficzny G.W.F. Hegla; w szerszym znaczeniu oznacza szkoły i nurty filozoficzne kontynuujące filozofię Hegla; w najszerszym znaczeniu oznacza jakąkolwiek filozofię nawiązującą (świadomie lub nie), bądź wykazującą cechy charakterystyczne dla poglądów Hegla lub heglistów.
Filozofia Georga Wilhelma Friedricha Hegla
Heglizm jako nurt filozoficzny Podczas swojego życia Hegel zyskał duże uznanie i znaczne grono uczniów i kontynuatorów. Różnice w interpretacji, skala inspiracji czy dalsze kierunki rozwoju filozofii stały się już w kilka lat po śmierci Hegla (w 1831) źródłem rozpadu heglizmu na różne nurty. Dlatego też, „heglizm” zwykle występuje ze słowem dookreślającym.
Ortodoksyjny (lub wczesny) heglizm to pierwsze pokolenie heglistów, w wielu przypadkach jego bezpośrednich uczniów. Rozwijało jego nauki w mało krytyczny sposób i bez rewizji, broniąc je przed zarzutami krytyków, oskarżających je o reakcjonizm i antyliberalizm. Przedstawicielami wczesnego heglizmu byli: , Karl von Prantl (starszy), , Kuno Fischer, Eduard Zeller.