mały|Grób Konstantego Pukiańca na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach Konstanty Pukianiec (ur. 17 kwietnia 1914 w Jutańcach na Wileńszczyźnie – zm. 31 stycznia 1995 w Przasnyszu), lekarz, żołnierz AK.
Syn Antoniego i Emilii z domu Masalite. Ukończył w 1941 Wydział Medyczny Uniwersytetu Kowieńskiego. Pracę zawodową rozpoczął w Szpitalu Czerwonego Krzyża w Wilnie. Do 1945 zatrudniony był w różnych szpitalach wileńskich. Lekarz 5 Brygady Okręgu Wileńskiego AK, bezpośrednio pod komendą mjr. Zygmunta Szendzielarza „Łupaszki”. W konspiracji nosił pseudonim „Strumyk”. Po wkroczeniu wojsk sowieckich do Wilna aresztowany przez NKWD. Cudem uniknął wówczas (wraz z towarzyszącym mu partyzantem) śmierci przez rozstrzelanie po zatrzymaniu przez sowieckich żołnierzy; został raniony podczas ucieczki. W 1945 pracował w Przychodni Obwodowej Związku Patriotów Polskich, następnie repatriował się do Polski. W latach 1945–52 pracował w szpitalach w Toruniu jako starszy asystent. W 1952 przyjechał do Przasnysza, gdzie został ordynatorem oddziału chirurgicznego Szpitala Powiatowego. Przez kilka pierwszych lat pracy roztaczano nad nim dozór milicyjny.