Związek Postępowo-Demokratyczny (in. Postępowa Demokracja lub „pedecja”) – liberalno-demokratyczna partia polityczna działająca w Królestwie Polskim w latach 1904–1907
Został założony w grudniu 1904 jako liberalna i demokratyczna partia, z inicjatywy Aleksandra Świętochowskiego, Stanisława Aleksandra Kempnera i Aleksandra Lednickiego, jako alternatywa dla narodowej demokracjiLudwik Kulczycki, Związek Postępowo-Demokratyczny jako stronnictwo polityczne, Warszawa 1907, s. 3–4. Program Związku został przyjęty 1 stycznia 1905. Domagano się w nim: przywrócenia Królestwu charakteru politycznego, w jakim zostało ono przyłączone do Rosji. Ma ono więc być, zastosowaną do wymogów – czasu i potrzeb społeczeństwa odrębną organizacją prawno-polityczną, nie zaś prowincją Cesarstwa rosyjskiego, przezwaną „Krajem Prywiślańskim”. Uważano, że Królestwo Polskie jako odrębna organizacja prawno-polityczna otrzyma samorząd oparty na własnej ustawie zasadniczej uchwalonej przez sejm, wybrany powszechnym, tajnym, równym i bezpośrednim głosowaniem. Ponadto postulowano wprowadzenie ustawodawstwa socjalnego, przeprowadzenie parcelacji majątków ziemskich, stworzenie nowoczesnego systemu szkolnego oraz upowszechnienie instytucji spółdzielczychZasady Programu Związku Postępowo-Demokratycznego „Prawda”, nr 43–44, z 22 listopada 1905, s.