Po wojnie zaangażował się mocno w rozwój oświaty i szkolnictwa w Ostrołęce. To głównie dzięki jego staraniom powstało w 1919 Gimnazjum im. Króla Stanisława Leszyńskiego. W 1921 z jego inicjatywy założona została szkoła ślusarsko-mechaniczna. Celem szkoły, zwanej powszechnie rzemieślniczą, było kształcenie młodzieży z rodzin robotniczych i chłopskich. J. Psarski sens istnienia szkoły widział w możliwości zdobycia zawodu przez przedstawicieli biedniejszych grup społecznych. Na bazie tej szkoły szerzono w terenie – na ile to było możliwe – przemysł, choćby produkcję pieców CO i kłódek. W swojej szkole Doktor prowadził zajęcia z higieny. Wobec dużej śmiertelności niemowląt przetłumaczył z francuskiego i przepisywał stalówką dla dziewcząt zasady pielęgnacji noworodków. W latach 1927–1933 prowadził wykłady na Uniwersytecie Ludowym w Ostrołęce. thumb|250px|ZSZ nr 1 im. Józefa Psarskiego w Ostrołęce Ponadto angażował się w działalność polityczną i społeczną. Był członkiem kilku organizacji niepodległościowych, m.in. Ligi Narodowej. Znane są jego powiązania z endecją i Romanem Dmowskim. W okresie poprzedzającym I wojnę światową utrzymywał kontakt z ośrodkami konspiracyjnymi w Warszawie.