Pseudosobór lwowskiIhor Szaban „Pseudosobór lwowski” i jego konsekwencje – spojrzenie z perspektywy 60 lat. (Sobór lwowskiSobór lwowski 1946 r. – niezakończony spór.) – nieuznany przez Stolicę Apostolską, zwołany przez stalinowskie władze ZSRR po aresztowaniu wszystkich biskupów i 1/3 kapłanów Ukraińskiej Cerkwi Greckokatolickiej – niekanoniczny sobór zwolenników likwidacji Cerkwi greckokatolickiej, przeprowadzony we Lwowie, w archikatedrze św. Jura, w dniach 8–10 marca 1946 roku, zakończony likwidacją Cerkwi i jej wcieleniem w struktury Rosyjskiego Kościoła Prawosławnego.
Przygotowania do soboru Po śmierci abp. Andrzeja Szeptyckiego w dniu 1 listopada 1944 arcybiskupem metropolitą lwowskim i halickim Ukraińskiej Cerkwi Greckokatolickiej został dotychczasowy biskup koadiutor Josyf Slipyj. Został on aresztowany przez NKWD już 11 kwietnia 1945. Tego samego dnia aresztowani zostali również biskupi: Nikita Budka (biskup pomocniczy archidiecezji lwowskiej), Hryhoryj Chomyszyn (biskup diecezji stanisławowskiej), Mykoła Czarnecki (apostolski wizytator Kościoła katolickiego obrządku bizantyjsko-słowiańskiego), Iwan Latyszewski (biskup sufragan stanisławowski), a także Wasyl Wełyczkowski, ihumen klasztoru w Tarnopolu i inni wysocy rangą duchowni. W pałacu arcybiskupim i archikatedrze św.