Senkan, Ippen, założyciel szkoły Ji nazywał go przewodnikiem na Drodze i wzorował się w swojej działalności na Kūyi).

Chociaż osobiście Kūya czcił bodhisattwę Kannon i Buddę Amidę oraz wierzył w Sutrę Lotosu i Sutrę Wielkiej Doskonałej Mądrości, to podstawą jego religii była wiara w Czystą Krainę i praktyka z nią związana.

Z przekazów jego przyjaciół wynika, że jego praktyka była jeszcze w typie szkoły tendai, tzn. nie była to pojedyncza praktyka (jak w późniejszych szkołach Czystej Krainy), tylko wieloraka; kult bodhisattwy Kannon i Amidy, poleganie na wymienionych wyżej sutrach, podkreślanie recytacji imienia Amidy, surowo także przestrzegał wskazań mahajany, które otrzymał od Enshō. Równocześnie jego praktyka miała jeszcze stronę magiczną, co często wykorzystywał, ale najważniejszą jej cechą był jej społeczny charakter.

Przypisy

Bibliografia Red. Yusen Kashiwara, Koyu Sonoda. Sharpers of Japanese Buddhism. Kōsei Publishing Co. Tokio, 1994 Jolanta Tubielewicz, Historia Japonii, Zakład Narodowy im. Ossolińskich - Wydawnictwo, Wrocław 1984,

Kategoria:Japońscy duchowni buddyjscy związani z amidyzmem Kategoria:Urodzeni w 903 Kategoria:Zmarli w 972