Otwarcie Kanału Panamskiego w 1914 roku spowodowało, że droga morska przez przylądek Horn straciła na znaczeniu. Mimo to, do tej pory jest uznawana za istotne osiągnięcie w żeglarstwie i stosunkowo mała grupa żeglarzy kontynuuje opływanie przylądka Horn, w szczególności w regatach dookoła świata. Większość z nich przepływa wokół wysp na północ od przylądka Horn, a część czeka na dobrą pogodę przy wyspie, a czasami opływa ją. Opłynięcie Przylądka Horn jachtem uważa się za żeglarski odpowiednik wspinaczki na Mount Everest. Pierwszym, który tego dokonał samotnie, był pochodzący z Kanady Amerykanin Joshua Slocum w trakcie pierwszego samotnego rejsu dookoła świata w 1895 r. na 11-metrowym jolu Spray, ale ponieważ zmuszony przez pogodę częściowo nawigował w kanałach między wyspami Przylądka Horn, dlatego za pierwszego, który rzeczywiście opłynął Horn „od zewnętrznej strony” na małej łodzi (13-metrowym jachcie Saoirse), uznawany jest Irlandczyk Edward Conor O’Brien, który tego dokonał w trakcie rejsu dokoła świata w latach 1923-25 – jednak nie samotnie, lecz z trzema członkami załogi. Jako pierwszy w ramach samotnego rejsu dookoła świata w pełni wzdłuż „ryczących czterdziestek” opłynął go w 1943 r. Argentyńczyk Vito Dumas na 10-metrowym keczu Lehg II.