Metforminę można stosować samą bądź w skojarzeniu z innymi lekami przeciwcukrzycowymi. Jest dobrze wchłaniana z przewodu pokarmowego (ok. 50–60%). Metforminę zażywa się przy posiłku 2–3 razy na dobę. Do działań niepożądanych należą dolegliwości żołądkowo- jelitowe, metaliczny smak w ustach i rzadko alergie skórne. Jednak najpoważniejszym działaniem niepożądanym jest kwasica mleczanowa, a następnie śpiączka mleczanowa. Przeciwwskazaniem do stosowania metforminy jest niewydolność nerek i wątroby, kwasica ketonowa, śpiączka cukrzycowa, ciezka niewydolność serca, alkoholizm oraz przewlekła obturacyjna choroba płuc (POChP) i zespół bezdechu sennego. fenformina (w wielu krajach wycofana z lecznictwa) buformina Inhibitory α-glukozydazy Inhibitory α-glukozydazy hamują enzymatyczny rozkład oligosacharydów i disacharydów w rąbku szczoteczkowym jelita cienkiego. Prowadzi to do opóźnienia wchłaniania węglowodanów, a co za tym idzie – zmniejszenie poposiłkowego poziomu glukozy i insuliny we krwi Tłumaczenie: . Podczas stosowania leków z tej grupy obniża się poziom patologicznej hemoglobiny HbA1c oraz spada stężenie triglicerydów we krwi. akarboza Akarboza to najdłużej stosowany przedstawiciel tej grupy leków. Jest pseudotetrasacharydem. Wchłania się nieznacznie z przewodu pokarmowego (<2%).
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Doustne leki przeciwcukrzycowe · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.