W 1918 roku wyjechał z ziemi łomżyńskiej i został administratorem majątku Łask Janusza Szweycera, a następnie majątków Zbiersk i Petryki oraz majątku Złotniki Wielkie Wojciecha Wyganowskiego. Jako administrator pracował do 1920 roku. W 1919 roku wraz z bratem Tadeuszem zakupił majątek Lenartowo, gdzie następnie zamieszkał z żoną. W 1920 brał udział w wojnie polsko-bolszewickiej w składzie 203 ochotniczego pułku ułanów, za co został dwukrotnie odznaczony Krzyżem Walecznych.
W latach 20. XX wieku na prośbę dyrektora Warszawskiego Syndykatu Rolniczego, Zygmunta Chrzanowskiego, podjął się budowy młyna w Kruszwicy. Pracował również jako doradca w wielu majątkach, a w 1930 roku został administratorem majątku w Kruchowie. W latach 1935–1937 sprawował nadzór sądowy m.in. nad majątkami Targownica, Marcinkowo Dolne, Malczewo, Żydowo i Łubowo. W 1934 został dyrektorem, a później prezesem Biura Ekonomicznego Organizacji Rolniczych oraz Przemysłu Rolnego w Poznaniu. Był członkiem zarządu Związku Rolników z Wyższym Wykształceniem.