W czasach II Rzeczypospolitej wieś leżała początkowo w gminie Lenin, a od 18 kwietnia 1928 w gminie ŁachwaRozporządzenie Ministra Spraw Wewnętrznych z dnia 23 marca 1928 r. o zmianach terytorjalnych gmin wiejskich na obszarze województwa poleskiego (), w powiecie łuninieckim, w województwie poleskim. Według Powszechnego Spisu Ludności z 1921 roku, wieś liczyła 667 mieszkańców, z czego 630 było wyznania prawosławnego, 10 - katolickiego, a 27 - mojżeszowego; 663 osoby zadeklarowały narodowość polską, a 4 - inną niż wskazane. Było tu 109 budynków mieszkalnych. Również na mapie wojskowej z 1932 odnotowano, że liczyła 109 domów. W garnizonie Sieniewicze stacjonowało dowództwo batalionu granicznego, kompania odwodowa, kompania karabinów maszynowych i pluton łączności.
Kultura W miejscowości znajduje się zabytkowa drewniana cerkiew pw. św. Jerzego. Kościół katolicki wybudowany staraniem batalionu Korpusu Ochrony Pogranicza nie zachował się.
Znajduje się w niej także mogiła zbiorowa 27 żołnierzy radzieckich i 11 partyzantów, na której w 1951 ustawiono pamiątkowy obelisk.
2 kilometry na wschód od miejscowości znajduje się kurhan, noszący nazwę miejscową Tatarska mogiła.
Cerkiew i kurhan wpisane są na państwową listę wartości historyczno-kulturowych Republiki Białorusi.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Agromiasteczka w obwodzie brzeskim Kategoria:Wsie w rejonie łuninieckim Kategoria:Garnizony KOP