Gdy w 1990 narodowcy pod wodzą Jima Bolgera wygrali wybory, McKinnon został jego zastępcą jako premiera i jednocześnie szefem nowozelandzkiej dyplomacji. Dał się poznać jako sprawny mediator, gdy zaangażował się w rozwiązanie konfliktu na Bougainville. Po wyborach z 1996 niezbędne dla zachowania władzy okazało się zawarcie koalicji z partią Najpierw Nowa Zelandia, a McKinnon musiał oddać jej liderowi stanowisko wicepremiera, zachowując jednak tekę ministerialną. Po upadku koalicji zdecydował się odejść z MSZ i otrzymał dość symboliczną funkcję ministra ds. kombatantów. Wkrótce po wyborach z 1999 zrzekł się mandatu parlamentarnego, gdyż został wybrany na sekretarza generalnego Wspólnoty Narodów. W 2003 uzyskał reelekcję.
24 listopada 2007 na zakończenie szczytu Wspólnoty w Kampali ogłoszono, że ostatnim dniem jego urzędowania będzie 31 marca 2008. Jego następcą wybrany został Kamalesh Sharma z Indii.
Bibliografia Profile: Don McKinnon, BBC News, 2002-02-27 [dostęp 2010-09-01]
Kategoria:Wicepremierzy Nowej Zelandii Kategoria:Nowozelandzcy ministrowie spraw zagranicznych Kategoria:Odznaczeni Królewskim Orderem Wiktoriańskim Kategoria:Urodzeni w 1939 Kategoria:Stosunki międzynarodowe Nowej Zelandii Kategoria:Ludzie urodzeni w Londynie Kategoria:Odznaczeni Orderem Nowej Zelandii