Jeszcze w latach 40. Irena Hozakowska wyszła za mąż za architekta Tomasza Orzechowskiego i przeniosła się do Warszawy. Pracowała m.in. w biurze projektowym odbudowy Warszawy i Zarządzie Stowarzyszenia Stenografów i Maszynistek. W 1975, w anegdotycznych okolicznościach dzięki pomyłkowemu połączeniu telefonicznemu, poznała pisarza Franciszka Fenikowskiego. Rok później została żoną Fenikowskiego. Była opiekunką i sekretarką w ostatnich latach życia pisarza, zmarłego 15 listopada 1982, a następnie archiwistką i opiekunką spuścizny. Dbała o druk książek i tomików poetyckich, często rezygnując z honorariów. W celu udostępnienia pamiątek społeczeństwu podpisała umowę o przekazaniu spuścizny Centralnemu Muzeum Morskiemu w Gdańsku, które jednak nie wywiązało się z zobowiązań. W tej sytuacji, już po śmierci Fenikowskiej, za sprawą jej syna korespondencja pisarza, dzienniki, niepublikowane materiały i reszta spuścizny trafiła do Muzeum Piśmiennictwa i Muzyki Kaszubsko-Pomorskiej w Wejherowie, które w 1997 zorganizowało pierwszą wystawę oraz wydało tomik Osioł nie jest osłem...