thumb|200px|Multiplum (oktonion) Aleksandra Sewera z ok. 230 r. (51,15 g) Quinio (kwinion) – określenie monety złotej z czasów cesarstwa rzymskiego, mającej wartość 5 aureusów (aurei).
Podobnie jak mniejsze jednostki (binio, ternio i kwaternio), należała do kategorii tzw. multiplów (wielokrotności), pojawiających się liczniej w III w. n.e. wraz z kryzysem finansów państwa i przyspieszoną dewaluacją obiegowego pieniądza. Emitowane w ograniczonej ilości i nie będące w normalnym obiegu, spełniały one rolę monet okolicznościowo-pamiątkowych (komemoratywnych) względnie nagradzających (jako tzw. donatywy). Zazwyczaj przechowywano je z osobistymi precjozami (tezauryzowano), przekazując z pokolenia na pokolenie, czemu należy zawdzięczać na ogół znakomity stan ich zachowania.
Liczne i zróżnicowane multipla pojawiają się zwłaszcza za rządów Filipa I Araba i Filipa II (Młodszego). Jeszcze liczniejsze za Galiena, gdy wypuszczano monety nawet o 10-krotnej i 20-krotnej wartości aureusa. Kwiniony i seniony (sześciokrotne aureusy) znane są z czasów panowania Klaudiusza II Gockiego, Karusa, Karynusa, Numeriana oraz tetrarchówSecondina L. Cesano: «Medaglione» w L'Enciclopedia Italiana (Treccani). Roma 1934 ..