Szczególne rodzaje darowizn Donatio sub modo Szczególnym rodzajem darowizny była darowizna z poleceniem (donatio sub modo). Była to darowizna, do której darczyńca dołączał polecenie (modus) nakładające na obdarowanego obowiązek określonego postępowania (działania lub zaniechania). Polecenie takie nie było warunkiem zawieszającym, tj. nie zawieszało ważności czynności prawnej. Darowizna pozostawała ważna mimo niewykonania polecenia. Od czasów Kodyfikacji Justyniańskiej, darczyńca mógł jednak skarżyć obdarowanego o wykonanie polecenia przy pomocy powództwa actio praescriptio verbis.
Donatio mortis causa Darowizna na wypadek śmierci (donatio mortis causa) była szczególnym rodzajem darowizny, którą dokonywano pod warunkiem, że obdarowany przeżyje darczyńcę (por. umowa o przeżycie). Darowiznę taką, faktycznie obciążającą spadek, realizował spadkobierca darczyńcy, w związku z czym stosowano do niej niektóre przepisy prawa spadkowego.
Donatio inter virum et uxorem
Szczególnymi darowiznami były darowizny dokonywane między małżonkami, które w zasadzie były niedozwolone i nieważne.
Bibliografia
Władysław Rozwadowski „Prawo rzymskie” Wydanie II. Poznań 1992
Kategoria:Res Kategoria:Prawo zobowiązań