Silnik tego typu zblokowany został z produkowaną w Polsce na licencji firmy ZF, 6-biegową manualną skrzynią biegów S6-90. Zastosowanie nowego silnika znacznie poprawiło osiągi pojazdu, który osiągał prędkość maksymalną 121 km/h. Podtyp .14 oferowany był również w wersji turystycznej wyposażonej w klimatyzator przestrzeni pasażerskiej. Silniki firmy TAM stosowane były w modelach serii H10 do 1992 roku.
Autosan H10-11.05/.06 Również w 1984 roku zaprezentowano prototypy odmian Autosanów serii H10-11, przeznaczonych do obsługi komunikacji podmiejskiej. Modele H10-11.05 i H10-11.06 charakteryzowały się nadwoziem wyposażonym w trzy pary drzwi o układzie 2-2-2, z czego drzwi środkowe były szersze od przednich i tylnych oraz otwierane do wewnątrz. Odpowiednie zmiany wprowadzono również we wnętrzu, które dostosowane zostało do przewozu 75 pasażerów, z czego 42 na miejscach siedzących. Analogicznie jak w wersji międzymiastowej do napędu wykorzystano silnik SW680/95/21 o mocy 136 kW (185 KM), połączony z 6-biegową skrzynią biegów S6-90. Zawieszenie stanowiły oparte na miechach pneumatycznych przednia oś Rába (podtyp .05) lub Jelcz (.06) oraz sztywny tylny most napędowy Rába. Wersje podmiejskie nie zdobyły uznania PKSów, dlatego też wyprodukowano tylko 20 egzemplarzy tych autobusów w 1985 roku.
Autosan H10-11.11/.11N/.21 thumb|left|Autosan H10-11.21 wersja z lat 1996-2003