Gródek, także Gródek PodolskiZygmunt Ostrowski, Spotkania na Kresach, Gródek Podolski Jagiellońska Bibliotek Cyfrowa. lub Gródek BedrychowskiSerhij Jurczenka, Późnobarokowe świątynie Gródka Bedrychowskiego [w] Sztuka Kresów Wschodnich: materiały sesji naukowej, Kraków, 2003, nr 5, s. 99–112. [dostęp 2016-12-15]. (, Horodok) – miasto na Ukrainie, w obwodzie chmielnickim, w rejonie chmielnickim, w hromadzie Gródek, nad rzeką Smotrycz. Do 2020 siedziba rejonu gródeckiego.
W mieście stacja kolejowa Wiktorija.
Opis Miejscowość została założona w 1362 roku. W 1496 rodzina Świrczów erygowała w Gródku świątynię łacińską. W 1542 roku, zgodnie z rejestrem poborowym, połowa Gródka należała do Herburtów. W 1583 roku wojewoda Mikołaj Herburt ufundował w Gródku kościół katolicki. Po wyzwoleniu Podola spod okupacji tureckiej kościół ten poświęcono na nowo pod wezwaniem św. Stanisława biskupa i Najświętszej Marii Panny.
Do 1795 w Rzeczypospolitej Obojga Narodów.
Na mocy umowy między II RP a państwem radzieckim między innymi Gródek Podolski popadł pod władzę bolszewików i ich państwa. Organizatorem obrony ludności po traktacie ryskim był Michał DobrowolskiMarek A. Koprowski Pod walcem bolszewickich represji..