Przez dłuższy czas twardo stał na stanowisku, że firma Apple nie powinna kierować swoich produktów do odbiorców i mniejszej zasobności portfela, gdzie uzyskiwany dochód byłby niewielki, za to powinna skupić się na produktach z „wyższej półki” przynoszących większe dochody. Swoją argumentację poparł wykresem, na którym wskaźnik ceny do wydajności komputerów o niskich parametrach technicznych i niskiej cenie znajdował się w lewym dolnym rogu wykresu, zaś w prawym górnym rogu umieszczony był ten sam wskaźnik dla drogich i wydajnych urządzeń. Cel położony wysoko w prawej części wykresu stał się swoistą mantrą pracowników wyższego szczebla zarządzania firmą, którzy często powtarzali formułę „pięćdziesiąt pięć albo śmierć”, odwołując się do założonego przez Gasséego 55-procentowego zysku. Przyjęcie zasady dążenia do prawego górnego rogu wykresu skutkowało pojawieniem się w sprzedaży serii urządzeń Macintosh o coraz wyższych cenach. Początkowe plany zakładały, że nowe urządzenia sprzedawane będą w cenie około 1000 USD, lecz ostatecznie ustalono ją na 2495 USD. Ceny systemów komputerowych serii Macintosh rosły sukcesywnie: Macintosh Plus kosztował nieco więcej, czyli 2599 USD< model SE – 2900 lub 3900 USD w zależności od wyposażenia, zaś Macintosh II z podstawowym wyposażeniem kosztował co najmniej 5500 USD.