Hubara saharyjska, hubara (Chlamydotis undulata) – gatunek dużego ptaka z rodziny dropi (Otididae), zamieszkujący północną Afrykę i Wyspy Kanaryjskie. Jest narażony na wyginięcie.
Systematyka i zasięg występowania Zasięg występowania jest inny dla każdego z dwóch podgatunków: Chlamydotis undulata undulata – Mauretania, Sahara Zachodnia, Maroko, Algieria, Tunezja, Libia oraz Egipt (Nil stanowi wschodnią granicę jego zasięgu). W przeszłości był odnotowywany również w Sudanie. Chlamydotis undulata fuertaventurae – zamieszkuje wyłącznie wschodnie Wyspy Kanaryjskie.
Dawniej do gatunku tego zaliczano jeszcze jeden podgatunek – Chlamydotis undulata macqueenii, jednakże w 2002, po przeprowadzeniu badań genetycznych stwierdzono, iż należy go uznać za oddzielny gatunek. Nazwano go hubarą arabską (Chlamydotis macqueenii). Między nim a Chlamydotis undulata występują różnice w głosie oraz w zachowaniach godowych. Hubara arabska jest ponadto nieco większa i ma jaśniejsze ubarwienie.
Morfologia Dorosły samiec waży 1,8–3,2 kg, samica 1,2–1,7 kg. Długość ciała samca: 65–75 cm, samicy: 55–65 cm. Rozpiętość skrzydeł waha się w zakresie 115–150 cm.