thumb|Akt Pokoju toruńskiego z 1466 roku thumb|Państwo zakonu krzyżackiego w Prusach (lenno Polski) i (suwerenne) państwo zakonu krzyżackiego w Inflantach (zobacz też Konfederacja Inflancka) po roku 1466|alt=Państwo zakonu krzyżackiego w Prusach (lenno Polski) i (nie w pełni suwerenne) państwo zakonu krzyżackiego w Inflantach Drugi pokój toruński – traktat zawarty w Toruniu 19 października 1466 roku pomiędzy Polską a zakonem krzyżackim, kończący wojnę trzynastoletnią, trwającą w latach 1454–1466.
Obie strony zgodziły się zabiegać o potwierdzenie traktatu przez papieża Pawła II oraz cesarza rzymskiego Fryderyka III, jednak strona polska podkreśliła (a strona krzyżacka się z tym zgodziła), że potwierdzenie to nie będzie konieczne do uznania ważności układu. Rozmowy pokojowe toczyły się w Nieszawie (dzisiejsza Mała Nieszawka) od 23 września 1466 roku, a w końcowej fazie zostały przeniesione do Torunia.
Traktat podpisano w Dworze Artusa, a następnie w gotyckim franciszkańskim kościele Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny odprawiono mszę dla uczczenia zawartego pokoju.